ATHENAE DELENDA EST ? *

downloadΜπορώ να πω, ότι ο αυτός ο φοβερός τίτλος του Paul Krugman με εντυπωσίασε. Ο γνωστός οικονομολόγος, σε άρθρο του παρέμβαση [1] αν και δεν έλεγε κάτι γενικά πολύ σημαντικό ή καινοτόμο, ωστόσο εντυπωσίασε με τον κυνικό τίτλο του άρθρου του. Παρμένο ή προερχόμενο από τη γνωστή φράση των Ρωμαίων ‘’Carthago Delenda est’’ ο οικονομολόγος και opinion maker θέλει να δείξει πως οι κακοί εταίροι μας θέλουν άκουσον-άκουσον την καταστροφή μας, να μας ρίξουν στον γκρεμό. Με δεδομένο ότι η λεηλασία της Νότιας Ευρώπης κρατεί τουλάχιστον 5 χρόνια μας κάνει εντύπωση η πολύ συχνή αναφορά πολλών διαμορφωτών γνώμης και «δεξαμενών σκέψης» τελευταία για την Ελλάδα και το δράμα που περνάει, ειδικά από την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Ο Krugman αν και πολέμιος της λιτότητας φαίνεται να την αποσυνδέει από το ευρύτερο πρόβλημα της δομής του ευρώ. Κύρια ανησυχία του και του Stieglitz επίσης, είναι πως θα σωθεί το παγκόσμιο καπιταλιστικό οικοδόμημα χωρίς μεγάλες αντιδράσεις από τους λαούς, μια προσπάθεια να «λογικευτούν» τα αρπαχτικά της αγοράς  μπας και γλιτώσουμε την παγκόσμια επανάσταση των λαών και τότε χάσουμε τα πάντα…Άρα λοιπόν λύση είναι  να αφήσουμε τα πράγματα να κυλήσουν, να μη διαμαρτύρονται οι Μεσόγειοι για τη λιτότητα, να σταματήσει η λιτότητα. Η λιτότητα όμως πώς προκύπτει; Από τη βούληση των ηγετών μόνο, ή μήπως από τις απαιτήσεις των αγορών σήμερα; Η ίδια η δομή του ευρώ επιτάσσει λιτότητα, ελαστικοποίηση και απορρύθμιση. Αλλιώς το οικοδόμημα καταρρέει σε μερικές ημέρες. Γιατί αυτό; Γιατί τότε θα πάψει να είναι αρεστό στους επενδυτές του χρηματιστηρίου. Γιατί το ευρώ είναι η μεγαλύτερη ονείρωξη των τραπεζιτών, είναι χρεόγραφο δεν είναι απλώς ένα νόμισμα που ανάλογα με τη χρήση του αλλάζει πρόσημο: νεοφιλελεύθερο ή σοσιαλιστικό. Η ΕΚΤ εκδίδει τόσο νόμισμα όσο είναι αναγκαίο για να κρατηθεί χαμηλά ο πληθωρισμός πλησίον του 2% (σταθερότητα των τιμών) έτσι ώστε το χρήμα να διατηρεί την αξία του για τους τραπεζίτες και τους χρηματιστές: άλλωστε αυτή η μερίδα της αστικής τάξης σήμερα, οι ραντιέριδες, ηγεμονεύουν επί των υπολοίπων μερίδων του κεφαλαίου παγκόσμια και καθορίζουν τους συσχετισμούς ισχύος. Το χρήμα φτάνει στις χώρες διαμέσου των εμπορικών τραπεζών που δανείζονται από την ΕΚΤ με 0.05%  και αγοράζουν κρατικά και ιδιωτικά χρεόγραφα με 1,2,3,4 % και τα νοικοκυριά με επιτόκια που φτάνουν στην Ελλάδα έως και το 17% στις πιστωτικές κάρτες. Το τραπεζικό καρτέλ απαιτεί λιτότητα στο διηνεκές προκειμένου να σωθεί από τις επιπτώσεις της κρίσης- ήτοι «κόκκινα» δάνεια, τοποθετήσεις σε ριψοκίνδυνες επενδύσεις που έπεσαν έξω, χώρες που μονίμως κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν κλπ.

Έτσι όλοι οι λαοί, στραγγαλίζονται οικονομικά προκειμένου: α) να εξυπηρετήσουν την πίστωση που έλαβαν τα προηγούμενα χρόνια, το ιδιωτικό χρέος στην Ιρλανδία π.χ. φτάνει 319%  του Α.Ε.Π [2] (με στοιχεία του 2014) περίπου με τα νοικοκυριά να χρωστούν το 191% του διαθέσιμου εισοδήματος τους. β) Το Δημόσιο δηλαδή το Κράτος που ακολούθησε την ίδια καταστροφική πορεία βουτώντας στον υπερδανεισμό προκειμένου να αυξήσει το χαμηλό βιοτικό επίπεδο όταν ήμασταν σε εποχές παχιών αγελάδων ενώ τώρα ενδιαφέρονται τα πολιτικά συστήματα της Ε.Ε να διασώσουν τις τράπεζες και τις μεγάλες συγκεντρώσεις πλούτου. Ο υπερδανεισμός συνοδεύεται από λιτότητα και επιτήρηση από υπερεθνικούς οργανισμούς σαν το Δ.Ν.Τ, την ΕΚΤ ή τον Ε.Μ.Σ. Η παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, στην περίπτωση της Ελλάδας κατάλυση, είναι ο αναγκαίος όρος προκειμένου μια υπερεθνική ιμπεριαλιστική ολοκλήρωση να συνεχίσει να είναι βιώσιμη, όπως είναι η Ε.Ε. Το τι έγινε στην Ελλάδα σχετίζεται με τη σχέση εξάρτησης που πάντα τη διέκρινε. Στη δικιάς μας περίπτωση εφαρμόστηκε ένα πείραμα που ακολούθησε και σε άλλες χώρες. Τι διαφορά είχε όμως; Απλούστατα, στη χώρα μας υπήρχε το πιο διαπλεκόμενο και ασύδοτο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο που εύκολα εκβιάζονταν και παραδίδονταν. Οι σκελετοί στη ντουλάπα των πολιτικών μας είναι τόσο πολλοί που δύσκολα θα έλεγαν όχι. Εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωζώνης οι υπογραφές που έβαλε η χώρα τη δεσμεύουν μέχρι 10ης γενεάς.

Η μόνη λύση λοιπόν, για να σωθούμε σαν λαός, είναι η αποχώρηση και η μονομερής διαγραφή του χρέους ως παράνομου και καταχρηστικού. Ένα παράδειγμα του πόσο στραγγαλιστικοί είναι οι κανόνες της ευρωζώνης και οι δεσμεύσεις μας προς τους «εταίρους», είναι το κείμενο της Προγραμματικής Συμφωνίας που είχαν συνάψει το ΠΑΣΟΚ η Ν.Δ και η ΔΗΜ.ΑΡ το 2012 ως κυβέρνηση. Πέρα από την ακριβολογία που διακρίνει το κείμενο και τις προτάσεις σε αντίθεση με τη σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έθετε και χρονικά όρια. Ας δούμε λοιπόν τι έλεγαν τότε [3]: «Η συλλογική αυτονομία και η ισχύς των συλλογικών συμβάσεων εργασίας επανέρχεται στο επίπεδο που προσδιορίζουν το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, σύμφωνα με το οποίο το ύψος του μισθού στον ιδιωτικό τομέα συμφωνείται μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Αυτό περιλαμβάνει και την ρύθμιση του κατώτατου μισθού που προβλέπεται στη ρύθμιση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας… Επέκταση του επιδόματος ανεργίας για ένα ακόμα χρόνο (1+1) από κοινοτικούς πόρους… Επέκταση του επιδόματος ανεργίας και σε μη μισθωτούς (αυτο-απασχολούμενους, επιτηδευματίες κλπ.) που έχασαν τις δουλειές τους, εφ’ όσον πληρούν εισοδηματικά κριτήρια (επίσης από κοινοτικούς πόρους)… Μείωση των εξής φορολογικών συντελεστών: ΦΠΑ για την εστίαση στην προηγούμενη κλίμακα… ΦΠΑ για αγροτικά εφόδια, σπόρους, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, ζωοτροφές, σε χαμηλά κλιμάκια.» Βεβαίως, θα καταλάβω όσους αρχίσουν και γελάνε και θα αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος να ήθελαν τέτοια πράγματα αφού το σύστημα που υπερασπίζονται έχει άλλη ιδεολογία. Σωστά αλλά για πέστε, ποιος πολιτικός θέλει τη συντριβή του; Ότι έκανε ο Σαμαράς το έκανε επειδή ήταν υποχθόνιος; Όχι αδέρφια, τα έκανε επειδή δεν του επέτρεπαν τα περιθώρια εντός της ευρωζώνης να τα κάνει. Μην ξεχνάτε πως και λογικά μέτρα ήταν και μετά από μια περίοδο βάρβαρης λιτότητας θα ανακούφιζαν πραγματικά ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Θα είμαι γραφικός άμα πω, πως ο ΣΥΡΙΖΑ τέτοια μέτρα δεν προτείνει; Πράγματι τι θα γίνει με τον Φ.Π.Α και τα επιδόματα ανεργίας; Τέλος, να σημειώσουμε πως, όσο καλές προθέσεις και αν έχεις, θα αναγκαστείς να εφαρμόσεις τα ίδια και χειρότερα, άμα αποφασίσεις να αποδεχτείς τους κανόνες του συστήματος στην ουσία του παιχνιδιού. Επομένως, το δίλλημα είναι: ή σκλάβοι του Ευρωπαϊκού Ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου ή ελεύθεροι και ευημερούντες με δικό μας νόμισμα χωρίς χρέος εκτός Ε.Ε.

Τώρα και μια αναφορά στον Krugman και στο άρθρο του. Αναφέρει κάπου πως, «Εναλλακτικά, και υποθέτω πιο πιθανό, έχουν αποφασίσει να σπρώξουν την Ελλάδα στο γκρεμό. Αντί να της παραχωρήσουν κάποιο χώρο, προτιμούν να την δουν να χρεοκοπεί και πιθανώς να εγκαταλείπει το ευρώ, με τα συντρίμμια να αποτελούν το μάθημα σε όποιον άλλο σκεφτεί να  ζητήσει ανακούφιση. Δηλαδή, ετοιμάζονται να επιβάλουν το οικονομικό ισοδύναμο της «ειρήνης της Καρχηδόνας, την  οποία η Γαλλία θέλησε να επιβάλει στην Γερμανία μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.». Όχι κε οικονομολόγε μου, την Ελλάδα τη σπρώχνουν στο γκρεμό 5 χρόνια τώρα απλώς βρισκόμαστε στην ελεύθερη πτώση μας και δεν έχουμε αγγίξει το καφέ πράγμα που πλησιάζει επικίνδυνα τελευταία: το έδαφος οπότε και θα γίνουμε κομμάτια. Όχι δεν προτιμούν να χρεοκοπήσουμε (από πότε η χρεοκοπία αποτελούσε αμαρτία;) προτιμούν να υποφέρουμε αυτό το μαρτύριο της σταγόνας ξανά και ξανά προκειμένου να απομυζήσουν οι ξένοι ιμπεριαλιστές και οι τραπεζίτες οποιαδήποτε ικμάδα ρευστότητας υπάρχει και όλη η ζωντανή εργασία να πετιέται στον καιάδα, μαζί με τις επιχειρήσεις, τα νοικοκυριά κλπ. Συνοψίζοντας, κοι οικονομολόγοι και οικονομολογούντες,  το worst case scenario όπως θα λέγανε οι φίλοι μας οι Αμερικανοί, δεν θα ήταν η χώρα να γίνει συντρίμμια βγαίνοντας από το ευρώ και χρεοκοπώντας. Το χείριστο σενάριο θα ήταν να μέναμε στα μπουντρούμια της κόλασης, πληρώνοντας κάτι παράνομο και επαχθές μέχρι 2100 μ.Χ και υπομένοντας ένα βασανιστήριο δίχως τέλος. Ε, λοιπόν, καλύτερα ένα βασανιστικό τέλος, παρά μια φρίκη δίχως τέλος ! Αλήθεια κε Krugman και Σια, ποια κυβέρνηση αποδέχεται αυτά που περιγράφετε στο τέλος; Δηλαδή μια ειρήνη τύπου Καρχηδόνας, ή Συνθήκες σαν των Βερσαλλιών; Αυτή η ερώτηση απευθύνεται και στους επίδοξους Μπαρουφάκηδες που έχουν κατακλύσει τα διαδίκτυα και τα χιλιάδες fashion freaks που παίζουν με τη νοημοσύνη μας και την υπομονή μας ! Μια δωσίλογη κυβέρνηση κύριοι και ας ελπίσουμε να μην ονομάζεται αριστερή όχι για εμάς αλλά για αυτούς που βρίσκονται στα χαρτοφυλάκια τώρα και ελπίζουμε ότι ακόμα έχουν αν έχουν καλές προθέσεις. Αλλιώς, ποιος δεν φοβάται τον λαό; Θα αφιερώσω εδώ ένα σπουδαίο ποίημα του Σεφέρη «Επί Ασπαλάθων» σχετικά με τους τυράννους και το τέλος που έχουν όχι μόνο στον πάνω αλλά και στον Κάτω Κόσμο: «…Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;

Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού τ’ αυλάκια·

τ’ όνομα του κίτρινου θάμνου

δεν άλλαξε από εκείνους τους καιρούς.

Το βράδυ βρήκα την περικοπή:

«Τον έδεσαν χειροπόδαρα» μας λέει

«τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν

τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν

απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους

και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι».

 

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του

ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος.»

Δεν περιμένω βεβαίως από τους κοσμοπολίτες της κυβέρνησης που θέλουν μια «Καλύτερη Ευρώπη» να το καταλάβουν, άλλωστε που να βρούνε χρόνο με τις κομματικές και «ευρωπαϊκές» διαδικασίες και συσκέψεις που συμμετέχουν, από όσους όμως μέσα εκεί έχουν κάποια ηθική ακόμα και πιστεύουν σε τούτο τον τόπο, να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα άμα πάμε σε νέο Μνημόνιο ή αν προδώσουν έστω και μία υπόσχεση που έδωσαν στο λαό! Για τους υπόλοιπους ποτέ δεν είναι αργά αρκεί εμείς να είμαστε προετοιμασμένοι !

Υ.Γ: Δεν σας τρομάζει η σιγουριά του Krugman σχετικά με την πορεία που θα ακολουθήσει η χώρα; Εάν ξέρει κάτι που εμείς δεν ξέρουμε, τότε δύο τινά συμβαίνουν: 1) τα έχουν συμφωνήσει με τους «εταίρους» μυστικά Κυβέρνηση και Τρόικα, 2) Δεν τον απασχολεί τι θα συμβεί γιατί ούτως ή άλλως οι Η.Π.Α θα πάρουν αυτό που θέλουν, δηλαδή την πληθωριστικοποίηση του ευρώ έτσι ώστε να πέσει η αξία του και το δολάριο να αποκτήσει μεγαλύτερο και δεσπόζοντα ρόλο στις προτιμήσεις των χρηματιστών και των κερδοσκόπων και η αμερικάνικη οικονομία να πάει μπροστά (έτσι πιστεύουν) και γεωπολιτικά η αμερικάνικη ηγεμονία να χτυπήσει διαμέσου της Ελλάδας και άλλων πρόθυμων χωρών, την Γερμανία κάτω από τη ζώνη. Πλέον, το δολάριο και το ευρώ φαίνονται να λειτουργούν ανταγωνιστικά και όχι συμπληρωματικά όπως γίνονταν μέχρι τώρα. Το τι θα συμβεί στην Ελλάδα που θα λειτουργήσει ως γέφυρα ας μην το σκεφτόμαστε καλύτερα…μέχρι τότε όμως όλοι οι οικομολογούντες θα σκούζουν και λένε «Δώστε τους λίγο χώρο ρε παιδιά…» ή «Μην είστε τόσο εμμονικοί μαζί τους» ή «Φτάνει πια με την λιτότητα…» και άλλα τέτοια κουλά ! Σε καμιά περίπτωση η χώρα δεν θα σωθεί βασιζόμενη σε τέτοιους «συμμάχους» (Η.Π.Α, Ισραήλ, Ο.Ο.Σ.Α).

 

 

ΠΗΓΕΣ

1) Paul Krugman, “ATHENAE DELENDA EST’’, tvxs.gr, 17/02/2015

2) Central Bank of Ireland, “Quarterly Financial Accounts: Q4 2013”, 08/05/2014

3) «Το κείμενο της προγραμματικής σύγκλησης Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ», ΤΟ ΒΗΜΑ, 23/06/2012

 

ΠΗΓΗ: postin.gr -Πάρις Θασίτης

*Το κείμενο αυτό γράφτηκε στα τέλη Φεβρουαρίου του 2015, πριν η συγκυβέρνηση ”Εθνικής Σωτηρίας” παραδώσει τα πάντα προς όφελος των δανειστών. Είναι ωστόσο ενδεικτικό, το πού καταλήγουν κυβερνήσεις που υποτίθεται εκπροσωπούν απελπισμένες μάζες και αντί να αναλύσουν συγκεκριμένα αιτήματα και προτάσεις, αοριστολογούν για να καταλήξουν εύκολα στην απέναντι όχθη όπως και έγινε.

 

This entry was posted in Επικαιρότητα by Paris Thasitis. Bookmark the permalink.

About Paris Thasitis

Είμαι ο Πάρις Θασίτης, ετών 21, φοιτητής Νομικής ΑΠΘ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα τα περισσότερα χρόνια στη Θεσσαλονίκη, με ένα μικρό αλλά χρήσιμο διάλειμμα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου και αποφοίτησα από το Αβερώφειο Λύκειο της Ελληνικής Κοινότητας. Με την προσπάθεια αυτή του Altera Pars, επιδιώκω να συμβάλλω στην αναγέννηση της Ελληνικής κοινωνίας κατά το μέτρο του δυνατού πάντα, προς όφελος της υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων με τελικό στόχο την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *